طبق نظر فرد لوتانز و همکاران همه مديران به چهار نوع فعاليت مديريتي مشغول هستد: مدیریت سنتی: تصمیم گبری، برنامه ریزی و کنترل؛ارتباطات: تبادل اطلاعات روزمره و انجام كار دفتري؛مدیریت منابع انسانی: ایجاد انگيزه، اعمال انضباط، مديريت تعارض، جذب پرسنل و آموزش؛شبکه سازی: اجتماعی کردن، سیاسی کاری و تعامل با افراد خارج از سازمان. + نوشته شده در ساعت توسط خسرو آقاپور  | 

استراتژیهای رشد: سازمان تلاش ميكند كه سطح عملیات خود را بالا ببرد. استراتژیهای ثبات: سازمان حضور خود را در همان بازار و با همان مشتریان ادامه دهد و سهم بازارش را حفظ ميكند. استراتژیهای کاهش: ویژگی سازمانی است كه اندازه خود را كوچك ميكند. براي مدیریت این به معنی تعيين استراتژی در يك محيط رو به نزول است. استراتژیهای تركيبي: استراتژي تركيبي تبعيت همزمان از دو یا چند استراتژي قبلی است.

شناسايي مشکل فرآیند تصمیم گيري با بروز مشكل (مرحله اول) و يا مشخصاً بروز اختلاف بين وضعيت جاري و وضعيت مطلوب امور شروع مي شود. شناسايي معیار تصمیم گيري وقتی مديري مشکل را شناسايي كرد كه نياز به توجه دارد در اين صورت بايد معيار تصميم كه در حل مشكل اهميت دارد شناسايي شود. تخصیص وزن به معیار معیار های فوق دارای اهميت يكساني نيستند. بنابراين ضروري است كه معيارهاي مرحله قبل سبك و سنگين شده تا در تصميم گيري اولويت بندي شوند. ارائه گزینه هاتصمیم گيرنده باید فهرستی از گزينه هايي را كه مي تواند براي حل مشکل به كار ببندد تهیه كند. تجزیه و تحلیل گزينههابا مقایسه این گزينه ها در برابر معیار و ارزش تعيين شده در مرحله 2و3 نقاط ضعف و قوت هر کدام از آنها مشخص ميشود. انتخاب بهترین گزينه مرحله ششم، عمل مهم انتخاب بهترین گزينه از ميان گزينه های ارزیابی شده است.  به اجرا در آوردن گزينه ها اجراي تصميم يعني القاي تصميم به كساني كه تحت تأثير آن قرار خواهندگرفت و متعهد كردن آنها در برابر اين تصميم.  ارزيابي اثر بخشي تصميم آيا اين تصميم گيري توانسته است مشكل را حل كند يا نه؟ آيا گزينه انتخاب شده در مرحله 6 و اجراي آن در مرحله 7 نتيجه مطلوبي ارائه مي دهد؟ + نوشته شده در ساعت توسط خسرو آقاپور  |